Strona główna



Jak najdalej stąd

Image

"Jak najdalej stąd" to historia jakich wiele. Z pewnością zaczerpnięta z życia. Nie mniej jednak film ten zasługuje na swoją uwagę z wielu względów. Otóż na ekranie pojawia się nastolatka, Aleksandra, która rozpoczyna swoje prawie dorosłe życie. Jest zbuntowana, zbyt pewna siebie, zadziorna i nie zawsze taktowna. Jak na swój wiek, nie brakuje jej jednak, powagi, rozsądku, odwagi. Życie nie rozpieszczało jej bowiem do tej pory. Ojciec, z którym od co najmniej kilku lat nie ma kontaktu - jest za granicą. Ich relacje są znikome. Mają umowę, zgodnie z którą ona nie interesuje się co dzieje się u niego, a on nie interesuje się co dzieje się u niej. Dlatego też Ola mieszka wraz z mamą i niepełnosprawnym bratem, którym się opiekuje. Lecz ojciec obiecał Oli, że jeżeli zda egzamin na prawo jazdy, kupi jej za zaoszczędzone w Irlandii pieniądze samochód.

Image

Główna bohaterka zatem, nie daje za wygraną podejmując się trzeciej próby udziału w egzaminie na prawo jazdy. Udaje jej się też znaleźć zatrudnienie, aby w miarę samodzielnie związać koniec z końcem. Mimo, że Ola jest dość dojrzała jak na swój wiek, będzie musiała zmierzyć się z dodatkowymi przeciwnościami losu. Okazuje się bowiem, że ojciec Oli ginie w wypadku. Do tragedii dochodzi podczas pracy na budowie. Wraz z matką zmuszone są same podjąć się sprowadzenia zwłok do kraju. Ponieważ matka nie zna języka i musi opiekować się synem, trud sprowadzenia ciała ojca z zagranicy spada na córkę. Nawet dla zaradnej Oli zderzenie się z rzeczywistością jest trudne. Mimo to, wkracza w dorosły świat w pełni świadomie i obronną ręką wychodzi z wykonania zadania jakie stawia przed nią los.

Image

Dzięki trzeźwości umysłu oraz sprytowi i inteligencji, w mgnieniu oka, mimo przytłaczających okoliczności udaje się jej odnaleźć w obcym kraju, poznać nowych ludzi oraz zadbać o siebie i rodzinę. Na każdym kroku film pobrzmiewa olbrzymim realizmem. Nie chodzi tutaj oczywiście jedynie o charakteryzację czy scenografię, ale pragmatyczny przekaz zarówno dla głównej bohaterki jak i dla widza, z czym naprawdę może wiązać się dojrzałość. Mimo, iż bohaterka cyt: nigdy nie płacze, do pierwszych łez dojrzewa w finałowej scenie. Są to jednak łzy, których nie trzeba się wstydzić. Zwiastują one pewien przełom w relacjach ze zmarłym ojcem i napawają optymizmem co do dalszych losów głównej bohaterki. Reżyserem filmu jest Piotr Domalewski znany m.in. z uhonorowanego wieloma nagrodami filmu pt. Cicha Noc z 2017 r.

Image

Obraz otrzymał dziewięć Orłów, dwa Złote Lwy oraz Nagrodę Publiczności i Nagrodę FIPRESCI na Festiwalu OFF CAMERA. Reżyser zadbał zarówno o kadrę aktorską, jak również o realizm scen i sprawnie opowiedzianą historię. Film nie dłuży się , nie jest nudny. Ogląda się go z ogromną ciekawością, wczuwając się w problemy życiowe głównej bohaterki. Z pewnością każdy widz przypomni sobie w tym filmie coś z własnych doświadczeń. Tym bardziej zbliży go to do nastoletniej Oli. Poza nią w drugoplanowych rolach pojawiają się dość znani polscy aktorzy tacy jak m.in. Kinga Preis i Arkadiusz Jakubik. Zarówno charaktery grane przez drugoplanowych aktorów, jak również debiutująca Zofia Stafiej zapewniają pełen realizmu i wrażeń spektakl. Obraz wywołuje sporo emocji i targa niejako widzem nie pozostawiając go obojętnym również w finałowej scenie.

Plakat filmowy